طرز تهیه آش جو مجلسی

در مطالب گذشته برخی از آش‌های سنتی ایرانی را معرفی کردیم.
حالا می‌خواهیم دقیق‌تر به سراغ آش جو برویم.
آش جو، یکی از آش‌های سنتی و پرطرفدار ایرانی است که طعمی خوشمزه و مقوی دارد.
بیشتر بخوانید: طرز تهیه آش شعله قلمکار اصل تهرانی
این آش از ترکیب جو پوست‌کنده، حبوبات مختلف، سبزی‌های معطر آش و ادویه‌های سنتی تهیه می‌شود.
آش جو به خصوص در روزهای سرد زمستان، بسیار محبوب است و گرمای دلنشینی به بدن می‌بخشد.
بیشتر بخوانید: آش نذری برای جمعیت زیاد
این آش، علاوه بر طعم خوب و لذیذش، خاصیت دارویی نیز دارد، و به دلیل وجود جو و حبوبات، سرشار از فیبر و پروتئین گیاهی است. از این رو برای افراد با ضعف بدنی بسیار مناسب است.

مواد لازم برای تهیه آش جو برای 4 تا 6 نفر

مواد لازم	مقدار
جو پوست‌کنده	۱ پیمانه
نخود (از قبل خیس‌خورده)	½ پیمانه
لوبیا چیتی	½ پیمانه
عدس	½ پیمانه
سبزی آش (تره، جعفری، گشنیز، اسفناج)	۵۰۰ گرم
پیاز	۲ عدد متوسط
سیر	۳ حبه
کشک	½ پیمانه
نعنا خشک	۱ قاشق غذاخوری
زردچوبه	۱ قاشق چای‌خوری
نمک و فلفل	به میزان لازم
روغن	به میزان لازم
آب یا آب قلم (برای لعاب بیشتر)	حدود ۶ تا ۸ پیمانه

زمان تقریبی آماده‌سازی و پخت آش جو

⦁ زمان خیساندن حبوبات: 6 الی 8 ساعت
⦁ پخت روی گاز:1.5 الی 2 ساعت
⦁در صورت استفاده از زودپز: 30 الی 45 دقیقه

طرز تهیه آش جو

در این قسمت، طرز تهیه یک آش جو خوشمزه را مرحله به مرحله برایتان توضیح داده‌ایم:

آماده‌سازی مواد اولیه آش جو

نخود و لوبیا را از شب قبل به مدت 6 تا 8 ساعت خیس کنید.
جو را 1 الی 2 ساعت قبل بشویید و خیس کنید تا زمان پخت کمتر شود.
عدس را قبل از اضافه کردن شسته، و کنار بگذارید. سبزی‌ها را خوب بشویید و ریز خرد کنید.
یکی از پیازها را نگینی کنید و پیاز دیگر را خلالی یا حلقه‌ای نگه دارید.

سرخ کردن پایه پیازها

در یک قابلمه بزرگ، کمی روغن بریزید.
پیاز نگینی را اضافه کنید و تا زمانی که سبک و شفاف شود، تفت دهید (حدود 7-5 دقیقه).
سپس زردچوبه را اضافه کرده و حدود 1 دقیقه دیگر تفت دهید تا خامی زردچوبه گرفته شود.

افزودن حبوبات و جو به آش جو

نخود و لوبیای خیس خورده و آبکشی شده را داخل قابلمه بریزید،
جو را اضافه کرده و حدود 3-5/2 لیتر آب سرد یا ولرم روی مواد بریزید.
شعله را زیاد کنید تا آب جوش بیاید.

کف‌گیری و آهسته‌پزی در تهیه آش جو

وقتی آب جوش آمد، کف روی آش را با قاشق بگیرید،
سپس شعله را کم کنید و در قابلمه را نیمه باز بگذارید تا با حرارت ملایم حدود 90-60 دقیقه بپزد.
بین پخت، گاهی آش را هم بزنید تا مواد ته نگیرند.

افزودن عدس به آش جو

پس از حدود 45-30 دقیقه (وقتی نخود و لوبیا نیم پز شدند)، عدس را اضافه کنید.
عدس زودتر از بقیه حبوبات پخته می‌شود و اگر زود اضافه کنید، له می‌شود؛ مگر اینکه بخواهید غلظت بیشتری داشته باشید.

اضافه کردن سبزی

وقتی حبوبات تقریبا نرم شدند (معمولا 20 تا 30 دقیقه مانده به پایان پخت)، سبزی خردشده را اضافه کنید و هم بزنید.
سبزی باید حدود نیم ساعت بپزد تا عطر و بافت مناسبی پیدا کند.

اضافه کردن چاشنی‌ها به آش جو

15-10 دقیقه قبل از اتمام پخت، نمک و فلفل را اضافه کنید و مزه آش را بچشید تا در صورت نیاز، طعم آن تنظیم شود.
اگر آش خیلی غلیظ است، کمی آب گرم اضافه کنید و اگر خیلی رقیق است، درب قابلمه را بردارید و بگذارید با شعله ملایم غلظت پیدا کند.

کشک در آش جو (اختیاری)

اگر می‌خواهید کشک اضافه کنید،
آن را با دو یا سه قاشق آب گرم رقیق کنید و چند دقیقه قبل از برداشتن از روی شعله، به آش بیافزایید و خوب هم بزنید تا یکدست شود.
می‌توانید کشک را روی کاسه سرو هم بریزید.

مقدار پیازداغ و نعناداغ در آش جو

در یک تابه کوچک، مقدار کمی روغن بریزید، پیازهای خلالی را سرخ کنید تا طلایی و ترد شوند.
سپس کمی نعنا خشک به آن اضافه کنید و سریع از روی حرارت بردارید تا نسوزد.
سیر خردشده را هم می‌توانید جداگانه تفت دهید.

سرو آش جو لعاب‌دار

آش جو را پس از پخت کامل در کاسه دلخواه یا ظرف مناسب سرو بریزید.
برای اینکه طعم و ظاهر آن بیشتر جلب توجه کند، روی آش را با پیازداغ و نعناداغ تازه تزئین کنید.
اگر دوست دارید، کمی سیرداغ اضافه کنید تا عطر و طعم آش کامل‌تر شود.
برای دوستداران طعم سنتی، کمی کشک تازه نیز می‌تواند روی آش ریخته شود تا لذت خوردن آن دوچندان شود.

برای کسانی که می‌خواهند آش جو لعاب‌دار و خوش‌طعم را بدون دردسر آماده کنند، می‌توانید سفارش آش جو و سایر آش‌های سنتی را از کولاژین بدهید.
کولاژین با تجربه در تهیه آش‌های اصیل ایرانی ، تضمین می‌کند که آش شما هم لعاب‌دار، هم خوشمزه و هم تازه باشد.
این سرویس مخصوص افرادی است که وقت کمی دارند اما می‌خواهند طعم اصیل آش شمالی را تجربه کنند.

نکته حرفه‌ای برای سرو آش جو

برای سرو حرفه‌ای، قبل از ریختن پیازداغ و نعناداغ، کمی روغن زعفرانی یا کره محلی روی آش بریزید تا رنگ و عطر آن بهتر دیده شود.
سپس آش را با کاسه دلخواه و تزئینات مورد علاقه سرو کنید و از طعم آش جو لعاب‌دار کولاژین لذت ببرید.
اگر می‌خواهید در مراسم‌ها و افطاری‌های گروهی هم تجربه کنید،
آش جو نذری کولاژین آماده سرو و بسته‌بندی مناسب برای جمع‌های کوچک و بزرگ دارد و همان طعم سنتی و لعاب‌دار را ارائه می‌کند.

نکات و فوت و فن‌ها برای خوشمزه شدن آش جو

⦁ خیساندن حبوبات باعث می‌شود زودتر و نرم‌تر پخته شوند و نفخ آن‌ها کاهش یابد.
⦁ ترتیب اضافه کردن مواد مهم است؛ حبوبات سخت‌تر (نخود و لوبیا) و جو را باید زودتر اضافه کنید، و عدس و سبزی را دیرتر تا له نشوند.
⦁ اگر آش زیاد ته می‌گیرد، هنگام اضافه کردن سبزی کمی روغن یا یک قاشق ماست/کشک رقیق شده اضافه کنید تا از چسبیدن مواد به ته قابلمه جلوگیری شود.
⦁ برای آش رقیق‌تر، آب بیشتری اضافه کنید و برای غلیظ‌تر شدن، درب قابلمه را باز بگذارید و شعله را ملایم کنید.
⦁ اگر از زودپر استفاده می‌کنید، پس از تفت پیاز و گوشت (در صورت استفاده)، حبوبات و جو را اضافه کنید و حدود 30-20 دقیقه با فشار متوسط بپزید. سپس فشار را باز کرده و سبزی و عدس را اضافه کنید.
⦁ نمک را در پایان اضافه کنید. اضافه کردن نمک در ابتدای پخت باعث سفت‌تر شدن برخی حبوبات خواهد شد.

آش جو به روش هر استان

آش جو در استان‌های مختلف ایران دستور پخت و سبک خاص خودش را دارد و هر منطقه بسته به ذائقه و مواد محلی، تغییراتی در آن ایجاد کرده است.
در ادامه، چند نمونه از معروف‌ترین روش‌های پخت آش جو در استان‌های مختلف را معرفی خواهیم کرد:

آش جو در تهران و شهرهای مرکزی

در این مناطق، آش جو معمولا با کشک سرو می‌شود.
جو، نخود، لوبیا، عدس و سبزی آش استفاده می‌شود و روی آن را با پیازداغ، نعناداغ و سیرداغ تزئین می‌کنند.

آش جو در آذربایجان

در این منطقه، آش جو را کمی غلیظ‌تر می‌پزند و بیشتر از تره و گشنیز در سبزی استفاده می‌کنند.
کشک کمتر رایج است و گاهی هم به جای آن از دوغ استفاده می‌شود.

آش جو در خراسان

آش جو در خراسان، بیشتر با گوشت (معمولا گوشت گوسفندی ) همراه است.
در خراسان به آن «آش گوشت » هم می‌گویند.
این نوع آش بسیار مقوی است و برای مراسم‌های مذهبی یا مهمانی‌ها نیز، پخته می‌شود.

آش جو در فارس

در شیراز، به آش جو «آش کشک » هم گفته می‌شود.
سبزی آش بیشتر شامل اسفناج و تره است، و کشک جزء اصلی آن به شمار می‌رود.
روی آن را نیز، با نعناداغ و پیازداغ فراوان تزئین می‌کنند.

آش جو در اصفهان

در اصفهان آش جو تقریبا رقیق‌تر پخته می‌شود و در پایان پخت، کشک ساییده شده به آن می‌افزایند.
آش جو در اصفهان طعم ترش و ملایمی دارد.

آش جو در گیلان و مازندران

در شمال کشور، آش جو گاهی با سبزی‌های محلی مخصوص جنگلی مانند «خلواش » و «چوچاق » پخته می‌شود که به آش عطر ویژه‌ای می‌دهند.
در برخی روستاها از برنج نیم‌دانه هم به همراه جو استفاده می‌کنند.

آش جو در کردستان

آش جو در کردستان معمولا با دوغ پخته می‌شود و طعمی ترش و متفاوت دارد.
این آش، سبک‌تر و هضم آن راحت‌تر است.

آش جو در کرمان

در کرمان، آش جو اغلب با گوشت یا قلم گوسفندی پخته می‌شود تا مقوی‌تر باشد.
همچنین، در پایان پخت از کشک ساییده برای مزه‌دار کردن استفاده می‌کنند.
در کامنت ها به ما بگویید شما این آش را به چه روشی دوست دارید بپزید؟

پرسش و پاسخ واقعی درباره آش جو

آش جو چه ویژگی‌هایی دارد؟

آش جو یک غذای سنتی ایرانی است که با حبوبات، سبزیجات معطر و دوغ یا کشک تهیه می‌شود.
مهم‌ترین ویژگی آش جو، لعاب‌دار بودن و طعم خوشمزه آن است که آن را از دیگر آش‌ها متمایز می‌کند.
این آش هم برای وعده روزانه و هم به‌عنوان آش جو نذری در مراسم‌ها استفاده می‌شود.

آش جو چگونه لعاب‌دار می‌شود؟

برای داشتن آش جو لعاب‌دار باید:
جو و حبوبات را خوب بپزید تا کاملاً نرم شوند
در مراحل پایانی پخت، آش را مرتب هم بزنید
استفاده از کمی آب قلم یا روغن زعفرانی باعث افزایش لعاب و خوش‌رنگ شدن آش می‌شود

نخود و سایر حبوبات آش جو چقدر باید خیس بخورند؟

برای آش جو بافت مناسب و لعاب کافی، نخود و لوبیا را ۶ تا ۸ ساعت در آب سرد بخیسانید
و در صورت امکان ۱ بار آب آن را عوض کنید تا نفخ کاهش یابد و سریع‌تر بپزد.

زمان پخت آش جو چقدر است؟

روی گاز: ۱.۵ تا ۲ ساعت
در زودپز: ۳۰ تا ۴۵ دقیقه
توجه کنید که پخت طولانی و شعله ملایم باعث آش جو لعاب‌دار و خوش‌طعم می‌شود.

چگونه آش جو را برای مراسم نذری آماده کنیم؟

برای آش جو نذری بهتر است:
از سبزیجات تازه و حبوبات پخته استفاده کنید
آش را کمی رقیق‌تر بپزید تا هنگام سرو در ظروف بزرگ راحت توزیع شود
تزئین با پیازداغ، نعناداغ و کمی کشک باعث جذابیت بیشتر آش می‌شود

بهترین روش سرو آش جو چیست؟

آش جو را در کاسه دلخواه یا ظرف سرو نذری بریزید و با پیازداغ، نعناداغ، سیرداغ و کشک تازه تزئین کنید.
برای لعاب و رنگ بهتر، کمی روغن زعفرانی یا کره محلی روی آش بریزید و همان طعم سنتی کولاژین را تجربه کنید.